అనంతాల అలసట తీర్చె ఒడి నీది
నీ బుజ్జాయి తప్పటడుగులను సరిదిద్దె చేయూత నీది
అమ్మతనం లొ స్నేహం కలిపె ఆప్యాయత నీది…
నీతొ పంతం ప్రేమని తెలియక వర్షించావేమొ,
నీ కంటి నీలాలు మున్నీరే నాకు...చిరునవ్వులు పన్నీరు

నీ నీడ సోకని క్షణం నాకు శూన్యం అనిపిస్తుంది…
నిన్ను తలవని రోజు నన్ను వైరాగ్యం ఆవహిస్తుంది…
పదే పదే గుర్తుకు వచ్చె నీ మాటలు, నాకు తెలియకనె పెదవులపై దరహాసం మొలిపిస్తాయి….
అనురాగానికి రూపం ఇస్తే నువ్వు, ప్రేమకు పోతపోస్తె నువ్వు…

చివరగా..
“ఎవరు రాయగలరు అమ్మ అను మాట కన్న కమ్మని కావ్యం…ఎవరు పడగలరు అమ్మ అను రాగం కన్న తీయని గీతం”

(Last words from a song)

I wrote this as a note on a greeting card from my friend to her mother... most of the lines are from memories of her mother...